Dzisiaj jest: Środa, 8 Lutego 2012, imieniny Jana i Piotra
Nagie psy peruwiańskie ( V FCI - szpice i rasy prymitywne, sekcja 6 psy ras pierwotnych) to niezwykle przyjazne i łagodne psy. Idealnie nadają się dla rodzin z małymi dziećmi, lubią zabawę i pieszczoty. Dodatkowo są posłuszne i nie sprawiają problemów wychowawczych. Rasa występuje w trzech rozmiarach: małym (25-40 cm), średnim (40-50 cm) oraz dużym (50-65 cm). Charakterystyczny dla rasy tych psów jest brak owłosienia. Z tego względu, może on być hodowany przez alergików. Często wykorzystywany jest też w dogoterapii. Zwierze ma proporcjonalną budowę, jego głowa jest wydłużona do nosa, a łuki brwiowe średnio rozwinięte. Oczy średnie o migdałowatym kształcie, uczy stojące. Umaszczenie czarne, szare bądź blond, jednolite lub pokryte łatami.
Historia
Rasa pochodzi z Peru. Jej prawidłowa nazwa brzmi perro sin pelo del Peru. Pierwsze ślady istnienia odmiany można znaleźć na ceramice z lat 1000-500 p.n.e. Dzisiejsze psy są najprawdopodobniej potomkami psów typu inca, żyjących na obszarze And. Największy wpływ na późniejsze losy odmiany miały kultury Mochica oraz Chimu. Jednak najwiekszą popularnością psy te cieszyły się za panowania Inków. Były wówczas uważane za wcielenie bogów. Często też zmarłe psy grzebano razem ze zmarłym ludźmi, by pomogły im trafić do zaświatów.
Pielęgnacja
Dbając o psa trzeba szczególną uwagę przywiązywać do skóry. Podczas lata należy stosować krem z filtrem, a na co dzień balsam. W zimnie podczas spacerów warto zaopatrzyć psa w ciepły kubraczek.
Żywienie
W kwestii żywienia peruwiańczyk nie należy do wybrednych. Trzeba tylko pamiętać by go nie przekarmiać i podawać zróżnicowanie jedzenie. Ponieważ u tej rasy występuje nieco krótszy przewód pokarmowy należy rozdzielać im jedzenie na trzy porcje dziennie. Psy te lubią owoce zwłaszcza gruszki, maliny, truskawki i banany, chętnie jedzą też jarzyny w różnych postaciach np. marchew, sałatę czy groch.
Zdrowie
Niestety, ponieważ pies nie posiada sierści, w naszym klimacie jest z tego względu bardziej niż inne psy, narażony na choroby. Głównie na poparzenia słoneczne w lato
i przeziębienia.
