Opis

Lagotto romagnolo (VIII gr. FCI - aportery, płochacze i psy dowodne) to pies towarzyski. Potrafi nawiązać ze swoim właścicielem bardzo silną więź i jest niezwykle oddany. Idealnie nadaje się do zabaw z dziećmi. Lubi aportować, biegać i pływać. Jednocześnie jest łagodny i cierpliwy. Szybko się uczy, posiada dobrze wyostrzone zmysły oraz odziedziczony po przodkach instynkt łowiecki. Dzięki takim cechom pies ten może być wykorzystywany w dogoterapii, tropieniu oraz ratownictwie. Lagotto romagnolo to pies o średnim rozmiarze, samiec osiąga wzrost od 43 do 48 cm, zaś suka od 41 do 46 cm. Można go trzymać w mieszkaniu, jednak należy pamiętać o długich spacerach i zabawach. Pies posiada dość masywną, ale proporcjonalną budowę. Jego sierść jest kręcona, wełnista i trochę szorstka. Maść jednolita kremowobiała, pokryta pomarańczowymi albo brązowymi łatami, bądź jednolicie brązowa lub pomarańczowa.

Historia

Rasa powstała we Włoszech, nazwa pochodzi od słowa „logo" oznaczające w języku włoskim „jezioro". Jej źródło tkwi w pierwotnej funkcji tych zwierząt. Dawniej, bowiem służyły one do łowienia ptactwa wodnego. Rasa została oficjalnie zarejestrowana w 1995. Kilka lat wcześniej powstał jej klub. Obecnie pies największą popularnością cieszy się w Wielkiej Brytanii oraz na półwyspie Skandynawskim.

Pielęgnacja

Z pewnością pielęgnacja lagotto to nie problem. Jedyny kłopot, z jakim możemy się spotkać to filcowanie się włosa. Zasadniczo im włos miększy tym większe wykazuje do tego skłonności. Aby temu zapobiegać, należy regularnie czesać włosy oraz raz do roku strzyc. Istotne u tej rasy jest także wyrywanie z wnętrza uszu włosków, gdyż może dochodzić do stanów zapalnych.

Zdrowie

Zaletą tego psa jest z pewnością długowieczność. Żyje około 14-16 lat. Na ogół cieszy się dobrym zdrowiem. W okresie szczenięcym psy mogą mieć zaburzenia móżdżkowe, choć rzadko do tego dochodzi. Inne charakterystyczne dolegliwości to dysplazja biodrowa, zaćma dziedziczna oraz niedoczynność tarczycy.