Opis

Pies należy do VIII gr. FCI - aportery, płochowce i psy dowodne oraz sekcji 1 - aportery, jest żywiołowy, sprytny, ale także przyjazny i łagodny. Uwielbia kontakt ze swoim właścicielem, ale stroni od obcych, jest też niezwykle posłuszny. Decydując się na hodowlę tej rasy musimy z pewnością zarezerwować sobie sporo czasu na spacery. Psy te uwielbiają sporty i zabawy, są też chętne do nauki. Z wyglądu retriever z Nowej Szkocji jest mocno zbudowanym czworonogiem, średnich rozmiarów. Samiec osiąga wzrost od 48 do 51 cm zaś suka od 44 do 48 cm. Tułów psa jest szeroki i głęboki, zaś grzbiet prosty. Głowa klinowa, czaszka szeroka i lekko zaokrąglona z mocną kufą. Do tego zwierze posiada migdałowate, bursztynowe lub żółte oczy. Uszy ma wysoko osadzone, wiszące. Pies posiada lśniący i gęsty włos w odcieniach czerwonego i pomarańczy. Dodatkowo mogą się pojawiać, niewielkie akcenty bieli na głowie, klatce piersiowej, łapach oraz na końcu ogona.

Historia

Rasa pochodzi z Kanady. Obecny wzorzec psa ukształtował się jednak w Europie. Stało się to najprawdopodobniej w wyniku mieszkanek najróżniejszych odmian psów rasy retriever. Nazwę psa wzięto się od charakterystycznego dla niego sposobu polowania, w którym pies chlapie wodą, czym zachęca zaciekawione kaczki do podejścia pod zasięg strzału myśliwego. Na przeciągu lat rasa prawie zaginęła, odzyskała popularność dopiero za sprawą Nowej Szkocji, która w 1995 roku umieściła psa na swoim herbie. Za rasę uznano go dopiero w roku 2003.

Pielęgnacja

Pielęgnacja psa, nie należy do trudnych. Włos nie kołtuni się szybko, więc szczotkowanie raz na tydzień wystarczy.

Żywienie

Istnieje wiele szkoł karmienia tego czworonoga, wielu hodowców stosuje u tej rasy metodę BARF, a wiec podaje psu surowe mięso, jarzyny oraz kości. Niektórzy łączą tą dietę z podawaniem gotowych pokarmów granulowanych.

Zdrowie

Retrivery z Nowej Szkocji to raczej zdrowe psy, najczęstsze choroby, z jakimi możemy się spotkać u tej rasy dotyczyć mogą schorzeń oczu oraz problemów ortopedycznych. U najmłodszych pupilów może dochodzić do młodzieńczego zapalenia kości. U starszych także do dysplazji stawów biodrowych i łokciowych.