Opis

Bloodhoundy, choć z pozoru potężne i groźnie, są spokojne i łagodne. Ze względu na ich spore rozmiary nie powinno się ich trzymać w mieszkaniu. Poza wielkością pas przeciwwskazaniem ku temu jest ciągle ślinienie się tego czworonoga oraz rzadkie, ale głośnie szczekanie. Bloodhound należy do grupy VI FCI - psy gończe oraz sekcji 1 - duże psy gończe. Jest psem dużym, samiec mierzy około 68 cm i waży od 46 do 54 kg, suka ma 62 cm i waży od 40 do 48 kg. Z wyglądu jest to potężne i mocno zbudowane zwierze, jego sylwetka jest prostokątna, tułów głęboki. Głowa długa i wąska pokryta lekko pomarszczoną skórą. Do tego średniej wielkości owalne oczy, brązowe lub bursztynowe. Prawidłowo powinny być one wyraźnie widoczne. Uszy delikatne i miękkie, wysoko osadzone. Rasa posiada krótką sierść w kolorach czarnym, czekoladowym z domieszkami rudego, bądź jednolicie rudą. Dopuszczalne są niewielkie białe zaznaczenia na klatce piersiowej, plecach lub na końcu ogona.

Historia

Bloodhoundy są potomkami tzw. psów św. Huberta, które hodowane były w klasztorze w Ardenach przez tysiące lat. Z czasem popularność tej rasy, malała na szczęście obecnie obserwuje się ponowny wzrost zainteresowania. Zwłaszcza, że psy te są bardzo przydatne i pożyteczne, głównie ze względu na wrodzony, bardzo czuły zmysł węchu. Psy te są wykorzystywane przez policje oraz służby ratownicze w wielu wypadkach i zaginięciach.

Pielęgnacja

Podczas standardowej pielęgnacji należy najwięcej uwagi poświecić uszom i oczom. Sierść nie wymaga wiele pracy.

Żywienie

Żywienie to bardzo ważny element pielęgnacji psów Św. Huberta. W zależności od diety, możemy skrócić lub przedłużyć życie naszego pupila. Z pewnością nie można u tej rasy dopuścić do nadwagi, może ona spowodować wiele poważnych chorób, do których bloodhoundy mają predyspozycje jak cukrzyca, choroby serca i inne. Układając posiłek, należy pamiętać o składnikach mających wzmocnić układ kostny. Psa należy karmić pamiętając o małych porcjach, podawanych trzy razy dziennie.

Zdrowie

Niestety bloodhoundy nie należą do psów długowiecznych, średnio dożywają do 7 lat. Najczęstszą powodem ich śmierci jest zespół ostrego rozszerzenia i/lub skrętu żołądka i jelit. Ponieważ to bardzo częsta przypadłość u tej rasy, właściciel powinien mieć stały kontakt z weterynarzem. Aby zmniejszyć ryzyko tej choroby należy rozdzielać psu porcje jedzenia na mniejsze części i ograniczyć ruch w czasie do dwóch godzin po posiłku. Inną częstą dolegliwością u tych psów są infekcje kanału słuchowego oraz zapalenia spojówek. Jak u większości ras, tak i u bloodhoundów w wieku młodzieńczym dochodzić może także do dysplazji stawu łokciowego i biodrowego. Należy wiec wykonywać odpowiednie badania.